Tурецкий язык с носителем

DİN Albert Camus’ye göre din dolaylı olarak şu ifadenin karşılığıdır: Zorlama Umut “Tuhaf bir uslamlamayla, insansalla sınırlı, kapalı bir evrende, usun yıkıntıları üzerine uyumsuzdan yola çıktıktan sonra, kendilerini ezeni tanrılaştırıyorlar, ellerini boş bırakan şeyde bir umut nedeni buluyorlar.   Bu zorlama umudun özü hepsinde de dinsel.” Dinin artık insan için umut, güç kaynağı, tutulacak bir dal ya da afyon görevi gördüğü sayısız insan tarafından dile gelitirildi. Albert Camus de aynı şekilde düşünenlerden. Bu düşüncenin doğruluğunu hem bir dine tabi olmayan hem de herhangi bir dine tabi olan insanların rahatlıkla onaylayacağını düşünüyorum ben de.   Dinin umut verici yönünü şöyle açıklığa kavuşturuyor Camus: “Ama Hristiyan için ölüm hiç de her şeyin sonu değildir, bizim için yaşamda, hatta sağlıkla, güçle dolup taşan yaşamda bulunan umuttan çok daha fazlası var onda.” Dinin vaat ettiği şey ölüm sonrası adaletin sağlandığı sonsuz bir yaşam… Dü...

Halikarnas Balıkçısı’nın Anadolu Efsaneleri isimli kitabı birçok enteresan mitolojik bilgi, mühim kelimelerin kökenleri ve belki de hiç duymadığınız efsanelerin derlendiği mücevherî bir çalışma olmuş. Okurken zevk almanın yanında aydınlandım, çakralarım açıldı resmen. Daha önce Muazzez İlmiye Çığ’ın kitaplarını okuduğumda hissettiğim şaşkınlıklar kimi yerlerde bu kitapta da beni takip etti. Öyleyse bu kitapta önemli ve değerli bulduğum bilgileri tek tek inceleyelim ve doğruluk payları neymiş bir bakalım efenim ama önce önsözde geçen şu muhteşem tespiti paylaşmak istiyorum: “Anadolu Asya, Avrupa ve Afrika’nın, yani üç büyük kara parçasının birleştikleri yerde, bu kıtaların birinden ötekine köprülük etmiş bir yerdir. Göç eden insan yığınları ve istila için yürüyen fetih orduları, hep Anadolu’nun üzerinden geçtiler. Buldukları halkı öldürmediler ama, hep onlara karıştılar. Son olarak biz Türkler geldik ve onlara karıştık. Öyleki, biz Amerikalılardan bile daha melez oldu, b...

Previously on Zima Ziman… Geçen bölümde uyumsuzun ne olduğunu gördük. Uyumsuzun ışığında bugün işleyeceğimiz konu intihar olacak. İntihar, yaşam, çabalama ya da boyun eğme. Azıcık uzun bir yazı olacak diye öngörüyorum. Oyalanmadan başlayalım: Önlemli Olan Tek Felsefe Sorunu: İntihar Kitabın kapağını açtınız, yazarın biyografisini, önsüzü falan okumuş numarası yaptınız. İlk denemeye geldiniz ve milletin diline pelesenk olan şu sözlerle karşılaştınız: “Gerçekten önemli olan bir tek felsefe sorunu vardır, intihar. Yaşamın yaşanmaya değip değmediği konusunda bir yargıya varmak, felsefenin temel sorusuna yanıt vermektir.” Önce buna yanıt vermek gerektir diyor Camus. Bismillah demeden en önemli soruyla karşılaştınız, okudunuz okudunuz ve   kitabı bitirdiniz. Bir de arka kapağa bakayım dediniz. Yine aynı cümleyi oraya koyduklarını gördünüz. Yani bu soruya cevabı seve seve vereceksiniz mesajını veriyorlar bize. Önünde sonunda en önemli soru karşına çıkacak. Çok do...

Albert Camus’yü duymuşsunuzdur. Kalecilik yapmıştır, Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanmıştır, milletin kafasını karıştırmıştır. İşte bu abinin Sisifos Söyleni isimli, birçok denemenin toplandığı kitabından yola çıkarak temellerini attığı  uyumsuz(absürd) kavramını inceleyeceğiz. (Sisifos Söyleni'ni yine kaynak kabul edip intihar, özgürlük, ahlak, tanrı ve din konularına dair Camus'nün görüşlerini ele aldığım farklı yazılar da yazacağım.) UYUMSUZ Uyumsuz nedir? Uyumsuzun tek bir tanımı yoktur. Uyumsuzluk birçok niteliğe sahiptir Albert Camus’ye göre. O yüzden ansiklopediden yazar gibi yazamayacağım uyumsuzu. Uyumsuzu oluşturan parçaları sıralayacağız sadece (Kitapta uyumsuz olarak tanımlanan çoğu şeyi de aktarmayacağım. Beğendiklerimi aktarıyorum. Benim kalemim benim kararım.)          1. Anlamdan kopmak: Uyumsuz; açıklanabilen dünyadan, anlamdan kopmadır. Şöyle… Bir insanın     yurdunu yitirmesi ve gidebileceği bir ...

Benim için başarılı yapıtlar, içimde herhangi bir duyguyu bütün yoğunluğuyla hissettirebilen ya da kafama yeni bir fikir sokabilen yapıtlardır. Bir kurmacanın insanın kimyasıyla oyun hamuru misali oynaması hayranlık uyandıracak derecede büyük bir başarıdır. Bunu yapabilen yazarlar da baş tacıdır. Patrick Süskind’in Güvercin isimli öyküsü de bu başarılı yaptılar tanımıma en uygun eserlerden birisi. Kapakta bir kurlık tatlı tatlı bakıyor. Cici kızlar sıcak çikolatayla kitabın fotoğrafını çekiyor, gülücükler saçıyor… Hayır, öyle değil işte… O güvercin nelere kadir, ah bir bilsen. Yalnızlığın ve alışkanlığın kitabı Güvercin. Ufacık bir olağan dışılığın alışkanlık denilen bataklığı alt üst etmesinin mürekkebe kusursuz aktarımı. Bir maddeye bağımlı olursun ve her kullanımdan sonra dozu yükseltmen gerekir. Doz yükseldikçe daha çok saplanırsın dibe doğru. Kısa süreli bir yoksunluk bile seni çileden çıkartır. İşte alışkanlık da böyle bir şeydir. Alışkanlıkların, rutinin dışına çıktığınd...